Situatie
Stichting Respijtzorg Alkmaar is een zorginstelling. Zij geeft in een woning tijdelijke zorg aan mensen die thuis langdurig en intensief worden verzorgd door mantelzorgers. Een man solliciteert bij de stichting naar de functie zorgvrijwilliger. Hij is seropositief (besmet met het hiv-virus). Er volgt een sollicitatiegesprek. Daarin komt zijn seropositiviteit aan de orde. Afgesproken wordt dat de man een dagdeel gaat meedraaien. Voordat hij zou beginnen wordt hij opgebeld. De stichting zegt dat de afspraak niet doorgaat omdat zij meer tijd nodig heeft. De stichting zegt dat zij zich als startende organisatie moet verdiepen in seropositiviteit en wat dat betekent voor de gasten. Partijen hebben vervolgens een gesprek hierover. Zij maken een vervolgafspraak voor de week erop. De stichting zegt in die week onderzoek te verrichten. In het vervolggesprek zegt de stichting dat is besloten de man nu niet toe te laten als vrijwilliger. Er is geen tijd geweest om actie te ondernemen. De man zegt aan het eind van het gesprek dat hij het hele gesprek heeft opgenomen met zijn telefoon. De stichting beëindigt daarop het gesprek. De man brengt de gespreksopname bij de Commissie in.
Oordeel Commissie
Stichting Respijtzorg Alkmaar maakt verboden onderscheid op grond van handicap of chronische ziekte bij de behandeling bij de vervulling van een openstaande betrekking door de man af te wijzen.
Toelichting
Het is een werkgever, zoals de stichting, verboden om onderscheid te maken op grond van handicap of chronische ziekte bij de afwijzing voor een functie. Dat geldt ook voor vrijwilligerswerk als dat werk, zoals hier, onder gezag wordt verricht. Naar het oordeel van de Commissie is een hiv-besmetting een handicap of chronische ziekte in de zin van de WGBH/CZ. De Commissie laat de gespreksopname buiten beschouwing. Los daarvan zijn er feiten aangevoerd die onderscheid op grond van handicap of chronische ziekte kunnen doen vermoeden. Vast staat dat de stichting de sollicitatie met de man heeft afgebroken in verband met zijn seropositiviteit. Op basis van de wettelijke bewijslastverdeling is het dan aan de stichting om te bewijzen dat zij niet in strijd met de WGBH/CZ heeft gehandeld. De stichting zegt dat zij geen onderscheid heeft gemaakt omdat zij de man niet heeft afgewezen maar alleen meer tijd nodig had. Volgens de Commissie is er wel sprake van een afwijzing. De stichting heeft tegen de man gezegd hem niet als vrijwilliger toe te laten, en daarbij niet gezegd hoeveel tijd zij nodig dacht te hebben voor haar onderzoek. De stichting zegt dat zij de opstelling van de man niet kon tolereren en dat zij daarom niet met hem verder wilde. Volgens de Commissie is echter ook sprake van onderscheid als de handicap of chronische ziekte daarbij mede een rol heeft gespeeld. Dat is hier het geval. De stichting zegt vervolgens dat het onderscheid niet verboden is. Zij doet daarvoor een beroep op de uitzonderingen die de wet maakt. Eén van deze uitzonderingen is dat onderscheid mag worden gemaakt als dat noodzakelijk is voor de veiligheid en de gezondheid. Dit beroep slaagt volgens de Commissie niet. Als de stichting de Arbo-voorschriften en de daarbij behorende hygiëneprotocollen naleeft, wat zij als werkgever moet doen, bestaat geen kans op besmetting bij seropositiviteit. Ook komt de stichting geen beroep toe op een van de andere wettelijke uitzonderingen.