Een vrouw werkte gedurende zes maanden voor 32 uur per week voor gemeente Rotterdam, verspreid over vier dagen van acht uur. Op het moment dat haar aanstelling inging, was zij 61 jaar oud. Als zij voor een voltijds aanstelling had gekozen, had zij, op grond van haar leeftijd, in aanmerking kunnen komen voor arbeidstijdverkorting. Dit zou tot gevolg hebben gehad dat zij iedere werkdag een uur minder had hoeven werken, met behoud van salaris. Nu de regeling echter alleen voor voltijds werkende ambtenaren geldt, komt de vrouw daar niet voor in aanmerking. De Commissie overweegt dat de regeling onderscheid maakt tussen ambtenaren op grond van de omvang van hun aanstelling. Hoewel de regeling een legitiem doel dient – het behouden van ouderen voor de arbeidsmarkt – is naar het oordeel van de Commissie niet gebleken dat het daarbij noodzakelijk is om deeltijders uit te sluiten. De gemeente zou als alternatief alle oudere ambtenaren naar rato arbeidstijdverkorting kunnen bieden.