Verzoeker wilde samen met zijn twee vrienden, allen van Marokkaanse afkomst, de dansgelegenheid van verweerder bezoeken. Verzoeker en zijn vrienden is de toegang geweigerd op grond van het argument dat zij niet tot de vaste klanten behoorden, terwijl een groep autochtone jongeren na hen wel toegang kreeg. Eén van de vrienden van verzoeker, die ter zitting als getuige is gehoord, had in gezelschap van autochtone collega's al vaker de dansgelegenheid bezocht. De andere vriend van verzoeker is praktisch vaste klant van verweerder. Derhalve kan worden vermoed dat verweerder jegens verzoeker onderscheid heeft gemaakt op grond van ras bij het aanbieden van goederen en diensten. Het is aan verweerder dat vermoeden te weerleggen. Verweerder kan zich het voorval op de bewuste avond niet herinneren en heeft het vermoeden niet kunnen weerleggen.
De Commissie overweegt voorts dat een toelatingssysteem, dat deels is gebaseerd op herkenning en selectie door portiers, weinig inzichtelijk is en ruimte laat voor willekeur. Het toelatingsbeleid van verweerder is voorts onvoldoende en in dermate globale termen vervat, dat daardoor niet kan worden uitgesloten dat verzoeker, bewust of onbewust, niet is toegelaten vanwege zijn huidskleur. Het risico dat mogelijk onderscheid op grond van ras is gemaakt, komt voor rekening van verweerder.
Het feit dat verweerder op geen enkele manier op de klacht van verzoeker over discriminatie heeft gereageerd, leidt ertoe dat verweerder tekort is geschoten in zijn verplichting zich te onthouden van discriminatie. De Commissie concludeert dat verweerder jegens verzoeker onderscheid heeft gemaakt op grond van ras.