Verzoekster is aanhanger van de leer van Osho en heeft daarom een andere voornaam aangenomen. Verzoekster heeft gesolliciteerd bij verweerder. Afgaande op haar voornaam, rees bij leden van de sollicitatiecommissie het vermoeden dat verzoekster de opvattingen van Osho over homoseksualiteit zou delen. Zij hebben verzoekster daarom zowel telefonisch voorafgaand aan als tijdens het sollicitatiegesprek herhaaldelijk en indringend vragen gesteld over haar opvattingen over homoseksualiteit en over haar levensovertuiging. Uiteindelijk is verzoekster voor de functie afgewezen.
De leer van Osho spreekt vooral uit een bepaalde benadering van het leven, waarbij de kern wordt gevormd door meditatie en wordt gestreefd naar verlichting. Wereldwijd zijn er vele aanhangers. De Commissie concludeert daaruit dat de leer van Osho een levensovertuiging is in de zin van de gelijkebehandelingswetgeving. Verzoekster kan daarom een beroep doen op de bescherming van de gelijkebehandelingswetgeving.
De wijze waarop verzoekster door medewerkers van verweerder is benaderd en bevraagd moet volgens de Commissie worden beschouwd als een vorm van intimidatie in de zin van de wet. Het feit dat verweerder de levensovertuiging van verzoekster herhaaldelijk aan de orde heeft gesteld wekt - naar het oordeel van de Commissie - op zijn minst de schijn dat die levensovertuiging ook een rol heeft gespeeld bij zijn beslissing om verzoekster af te wijzen voor de functie. In samenhang met de gemotiveerde weerlegging door verzoekster van de redenen die verweerder heeft gegeven om haar niet aan te nemen, zijn tevens voldoende feiten gesteld voor het wettelijk vereiste vermoeden van onderscheid bij het besluit verzoekster niet aan te nemen. Verweerder slaagt niet in het tegenbewijs.
Onderscheid op grond van levensovertuiging door intimidatie en bij het besluit verzoekster af te wijzen