Cliënte van verzoekster is moslim en draagt een hoofddoek. Zij heeft gesolliciteerd bij verweerster voor een stageplaats maatschappelijk werk. Verweerster heeft de sollicitatie intern besproken en daarbij kwam de kleding en presentatie aan de orde. Verweerster wierp de vraag op of met de kleding, zwarte jurk en hoofddoek, van de cliënte van verzoekster de neutraliteit van de instelling wordt uitgedragen. De cliënte van verzoekster is voor de stage afgewezen, omdat verweerster nog geen regels had omtrent 'passende' kleding.

Dat dit voor de cliënte van verzoekster neerkomt op een afwijzing op grond van haar uiterlijke verschijning, waaronder een als 'zwaar' aangemerkte hoofddoek die zij droeg uit religieuze overwegingen, is niet betwist. Dit brengt direct onderscheid op grond van godsdienst met zich mee.

Verweerster heeft conceptrichtlijnen opgesteld op het terrein van uiterlijke verzorging, kleding en presentatie. Verweerster verbiedt religieuze kleding, waaronder de hoofddoek, niet als zodanig, maar verbiedt kleding die de neutraliteit van de instelling en van de hulpverlening kan belemmeren. De Commissie is van oordeel dat dit indirect onderscheid op grond van godsdienst met zich meebrengt. Personen die vanwege hun godsdienstige overtuiging de voornoemde kleding dragen, kunnen niet aan de conceptrichtlijnen van verweerster voldoen. Personen met geen of andersoortige geloofsovertuigingen kennen deze belemmering niet. Zodoende worden door de toepassing van de conceptrichtlijnen mensen die met hun kleding uitdrukking willen geven aan hun (islamitische) geloofsovertuiging onevenredig zwaar getroffen ten opzichte van mensen die dat niet doen.

Het indirect onderscheid is niet objectief gerechtvaardigd, nu het middel, het stellen van kledingeisen, niet passend en noodzakelijk is. Dit leidt tot het oordeel dat verweerster onderscheid zou maken op grond van godsdienst, indien de conceptrichtlijnen beleid zouden worden.